Прытулі ты, матуля, да сэрца,
Да грудзей да сваіх прытулі...
Ля цябе – найцяплейшае месца
З усіх месцаў, што ёсць на зямлі.

Да лагоднай шчакі прыціскацца,
Цёплы подых адчуць на ілбе...
Толькі гэта і трэба для шчасця:
Трэба проста мне быць ля цябе.

Пацалунак сагрэе твой душу,
І фізічны ён вылечыць боль,
Матчын дотык у хвіліну асушыць
Маіх кропель-слязіначак соль...

Мне так добра з табой і спакойна!
Твой абдымак – анёла крыло!
Ты ніколі не зробіш мне больна,
І ў руках тваіх толькі цяпло.

І калі я ўжо сталаю стану,
Так жа сама да мамы прыду.
Бо ля маці — ні злосці, ні зману
Я ніколі ў жыцці не знайду.